نقد فیلم The Whale
نقد فیلم The Whale
داستان مردی که خانواده و زندگی‌اش را سال‌ها پیش ترک کرده است و سال‌ها بعد، پس از از دست دادن معشوقه‌اش، یاد گناهانش افتاده و در پی جبران آن‌هاست.
فیلمی غمگین از مردی که خود را غرق می‌کند تا گذشته‌اش را جبران کند.
چارلی وقتی روزهای آخر عمرش را می‌بیند، سعی می‌کند با دختری که سال‌هاست ندیده است دیدار کند تا تنهایی‌اش را با یک خویشاوند خونی در چند روز باقی‌مانده از عمرش بگذراند و کمی از بار عذاب وجدانش را کاهش دهد.
فیلم به‌خوبی تصویربرداری می‌کند و صحنه‌ها را درست به نمایش می‌گذارد؛ از صحنه‌های اول، وقتی پسر در را باز می‌کند، پسری که از کلیسا آمده تا هشدار آخرالزمان را بدهد، در فضای تاریک خانه و بیرونِ بارانی، فضاسازی را به‌خوبی انجام می‌دهد؛ تا وقتی که دخترش وارد داستان می‌شود و کمی نور به زندگی‌اش برمی‌گردد.
فیلم به ما نشان نمی‌دهد که این تنفر از خود به چه خاطر است. آیا به‌خاطر ترک کردن همسر و فرزندش است؟ خیانت به همسرش با شاگردش؟ یا خودش را مقصر مرگ معشوقه‌اش می‌داند؟ هیچ‌کدام را به‌طور روشن مشخص نمی‌کند؛ فقط شخصی را می‌بینیم که عذاب وجدان گرفته و خودش را غرق در ناامیدی و بی‌کفایتی کرده است و سعی می‌کند با این کار شاید بخشیده شود. آخرین تکه از این پازل هم جمع کردن سرمایه و دادن آن به تنها دخترش است تا شاید بتواند جبران کند.
لحظات پایانی از دروغی سرچشمه می‌گیرند که او به خودش می‌گفت. شخصیتی که در آغاز سعی می‌کرد با دوباره و دوباره و دوباره انجام دادن، شاید بهتر شود، در نهایت پی می‌برد که صداقت نجات‌دهنده است و کافی بود صادق باشد.
در فیلم، نگاه جالبی هم به ادیان وجود دارد. او افراد مذهبی و پیروان ادیان را مثل چارلی می‌بیند؛ کسانی که با دروغ، ترس‌ها و حقیقت خودشان را مخفی می‌کنند، شاید دل‌آشوبی کمتری داشته باشند و گناهان و حسرت‌هایشان را فراموش کنند؛ به امید نتیجه‌ای بهتر. درست مانند چارلی که زندگی‌اش را نابود کرده، چراکه احساس گناه می‌کند. حتی پرخوری‌اش به‌خاطر این است که شریکش چیزی نمی‌خورد. جمع کردن سرمایه‌اش هم به‌خاطر این است که شاید بتواند برای دخترش جبران کند و دخترش روزی او را ببخشد.
برای من، مکالمه‌های دونفره فیلم به‌شدت جذاب بودند و اوج این مکالمه‌ها را در صحبت‌های چارلی با ماری دیدیم؛ همراه با بازیگری‌های درخشان.
فیلم کامل و واضح همه‌چیز را به تصویر می‌کشد؛ از نیت‌ها، انتخاب‌ها و نتایج گرفته تا نمایش هر شخصیت و دلایلش برای کارهایی که انجام می‌دهد. تنها ایرادی که به نظرم باقی می‌ماند این است که فیلم روی دروغش لایه‌ای از حقیقت پهن می‌کند و وارد دنیای زیبای شعارها می‌شود. اما این نتیجه به این معنا نیست که ارزش دیدن ندارد؛ بلکه شاید باعث تلنگری برایمان شود تا از خودمان بپرسیم: آیا واقعاً با خودمان روراست هستیم؟
نمره خودم : ۸/۱۰ IMDB : 7.6/10
کامنت‌ها (0)