BMW M5 G90؛ آیا BMW هویت M5 را فراموش کرده است؟

۱. مقدمه؛ وقتی افزایش قدرت لزوماً به معنی پیشرفت نیست

خب، وقتی اسم BMW M5 میاد، احتمالاً خیلیا یاد یه سدان چهاردر می‌افتن که هم می‌شه باهاش رفت سر کار، هم اگه دلت خواست تو جاده حسابی بهت حال بده. یعنی قرار نیست فقط سریع باشه، باید یه شخصیتی داشته باشه که بفهمی سوار یه M واقعی شدی، درسته؟

حالا می‌رسیم به نسل جدید، یعنی BMW M5 G90. بی‌ام‌و این بار اومده موتور V8 توئین‌توربو رو نگه داشته ولی یه موتور الکتریکی و سیستم هیبریدی شارژی هم چسبونده بهش. خب روی کاغذ قدرت رفته بالا، ولی وزنش هم آخه وحشتناک بالا رفته.

ببین، من نمی‌گم G90 ماشین ضعیفیه، انصافاً اعدادش خفنه. ولی داداش، سؤال اصلی من اینه: آیا یه M5 قوی‌تر و پیشرفته‌تر، حتماً یه M5 بهتر و حال‌دادن‌تر هم هست؟

به نظر من جذابیت نسل‌های قبلی M5 به همین بود که هر کدوم یه شخصیت مشخص داشتن. از V8 تنفس طبیعی E39 بگیر تا اون V10 دیوونه E60 و بعد V8 توربوهای F10 و F90. ولی حالا با G90 حس می‌کنم بی‌ام‌و وارد یه فاز جدید شده که من باهاش حال نمی‌کنم.

برای همین تو این مقاله می‌خوام یه نگاهی به نسل‌های قبلی بندازیم، ببینیم G90 چی رو عوض کرده و آخرش هم رک بگم چرا با وجود همه این ۷۱۷ اسب بخار، هنوز با مسیر جدید M5 ارتباط برقرار نکردم.

۲. تاریخچه؛ M5 چطور از یک سدان اسپرت به یک هیبرید قدرتمند رسید؟

حالا یه سؤال: اصلاً G90 رو بدون اینکه نسل‌های قبلی رو بشناسیم می‌شه قضاوت کرد؟ به نظر من نه. باید ببینیم از کجا به کجا رسیدیم.

BMW M5 E39 در سال ۱۹۹۸ معرفی شد با یه موتور ۴٫۹ لیتری V8 تنفس طبیعی با حدود ۴۰۰ اسب بخار. خیلیا هنوز می‌گن این نسل تعادل همه‌چیز بود؛ قدرت، طراحی، حس رانندگی. یعنی یه جور نقطه مرجع شده برای همه M5های بعدی.

بعدش نوبت E60 رسید. آخه این ماشین رو من خیلی دوست دارم. بی‌ام‌و به‌جای اینکه فقط قدرت E39 رو بیشتر کنه، یهو یه موتور ۵ لیتری V10 تنفس طبیعی گذاشت وسط با ۵۰۷ اسب بخار که تا ۸۲۵۰ دور می‌گرفت. یعنی داداش، V10 تو سدان چهاردر! همین دیوونگی باعث شد E60 برای همیشه خاص بمونه، هرچند خب گیربکس SMG و خرج نگهداریش هم کم اذیت نکرد.

بعدش F10 اومد و داستان عوض شد. خداحافظی با V10 و سلام به موتور ۴٫۴ لیتری V8 توئین‌توربو با حدود ۵۶۰ اسب بخار. گشتاور از دور پایین می‌اومد و رانندگی باهاش راحت‌تر بود، ولی دیگه اون حس دور گرفتن تا ۸ هزار رو نداشتی. یعنی پیشرفت کرد ولی شخصیتش عوض شد.

با F90 در سال ۲۰۱۷ بی‌ام‌و برای اولین بار چهارچرخ محرک M xDrive رو آورد تو M5. نسخه Competition هم ۶۲۵ اسب بخار قدرت داشت. یعنی بدون هیبرید، بدون باتری سنگین، فقط با مهندسی درست، یه هیولای واقعی ساخته بود.

اما صبر کن، داستان F90 اینجا تموم نمی‌شه. نسخه M5 CS هم اومد که به نظر من خیلی مهمه برای مقایسه با G90.

M5 CS در آمریکا ۶۲۷ اسب بخار داشت و حدود ۱۰۴ کیلو از Competition سبک‌تر بود. یعنی بی‌ام‌و به‌جای اینکه فقط قدرت رو زیاد کنه، رفته بود سراغ کاهش وزن و قطعات سبک‌تر. به نظر من این خیلی حرف داره: برای سریع‌تر شدن همیشه نباید موتور رو قوی‌تر کرد، گاهی باید ماشین رو سبک‌تر و تیزتر کرد.

حالا G90 اومده با هیبرید. حالا یه سؤال: آیا این تنها راه بود؟

۳. BMW M5 G90؛ قدرت ۷۱۷ اسب بخار از کجا میاد؟

خب بریم سر اصل مطلب. BMW M5 G90 در سال ۲۰۲۴ معرفی شد به‌عنوان نسل هفتم. ترکیبش چیه؟ یه موتور ۴٫۴ لیتری V8 توئین‌توربو + یه موتور الکتریکی که بهش می‌گن M Hybrid.

تو آمریکا مجموعاً ۷۱۷ اسب بخار و ۱۰۰۰ نیوتن‌متر گشتاور میده و صفر تا ۹۶ رو حدود ۳٫۴ ثانیه میره. تو اروپا هم با واحد متریک می‌گن ۷۲۷ اسب و صفر تا صد ۳٫۵ ثانیه. این اختلاف عددا هم چیز عجیبی نیست، به استاندارد هر بازاره. منبع: BMW Group

روی کاغذ انصافاً خفنه، یعنی نمی‌شه گفت کمه. ترکیب بنزینی و برقی هم تو شتاب اولیه خوب جواب میده. ولی داداش، مسئله من این نیست که چطور به این قدرت رسیدن، مسئله اینه که به چه قیمتی رسیدن؟

چون M5 فقط عدد شتاب نیست. وزن، هندلینگ، ترمز، نحوه تحویل قدرت و صدای موتور هم هست. و دقیقاً همین‌جاست که G90 برای من بحث‌برانگیز می‌شه.

۴. وزن G90؛ وقتی افزایش قدرت هزینه‌ی خودش رو داره

حالا می‌رسیم به پاشنه آشیل G90؛ وزنش.

طبق مشخصات رسمی BMW برای آمریکا، وزنش حدود ۵۳۹۰ پوند یعنی تقریباً ۲۴۴۵ کیلوگرمه. داداش ۲۴۴۵ کیلو! این دیگه سدان اسپرت نیست، تانکه 😂 منبع: مشخصات فنی BMW M5

خب انصافاً باید منصف باشیم. ماشین بزرگ‌تر شده، آپشن بیشتر شده و خب باتری و موتور برقی هم مفت که نیستن، وزن دارن. یعنی دلیل فنی داره و الکی چاق نشده.

از اون طرف هم قدرت ۷۱۷ اسبی و سیستم چهارچرخ محرک کمک می‌کنن که هنوز تو خط مستقیم سریع باشه. یعنی نمی‌خوام بگم چون سنگینه پس حتماً کنده یا نمی‌پیچه. برای هندلینگ باید تست واقعی تو پیچ و ترمز رو دید، نه فقط عدد روی ترازو.

ولی خب، حالا یه سؤال: وقتی برای قوی‌تر شدن باید این‌همه وزن اضافه کنی، واقعاً می‌ارزه؟ مخصوصاً وقتی اسم ماشین M5ـه و انتظار داری تو جاده پرپیچ‌وخم هم فرز باشه، نه فقط تو اتوبان مستقیم.

من نمی‌گم حتماً از F90 بدتر می‌پیچه چون بدون تست هم‌زمان نمی‌شه حکم داد. حرفم سر فلسفه مهندسیه. وقتی خود بی‌ام‌و با M5 CS نشون داده بود می‌شه با کم کردن وزن هم سریع‌تر شد، چرا حالا رفته سراغ سنگین‌ترین راه؟

۵. مشکل اصلی من با G90؛ هیبریدی شدن M5

خب، رسیدیم به مهم‌ترین بخش برای من.

ببین، مشکل من این نیست که V8 رو حذف کرده. نکرده! هنوز همون ۴٫۴ لیتری V8 توئین‌توربو هست و موتور برقی هم کمکش می‌کنه. پس اگه کسی بگه G90 دیگه هیچ ربطی به M5 نداره، به نظر من داره تند میره. هنوز V8 داره، هنوز xDrive داره، هنوز Mـه.

مشکل من با جهتیه که بی‌ام‌و انتخاب کرده.

تا قبل از G90، مسیر این بود: از تنفس طبیعی رفتیم به توربو، بعد اومد چهارچرخ محرک. شخصیت عوض می‌شد ولی هنوز همه قدرت از موتور بنزینی می‌اومد. تو F90 هنوز حس می‌کردی سوار یه M بنزینی واقعی شدی.

ولی G90 برای اولین بار تو تاریخ M5 اومده هیبرید شارژی رو قاطی کرده. از نظر مهندسی می‌فهمم چرا؛ موتور برقی جوابش فوریه، گشتاور رو می‌بره بالا، تو شهر هم می‌تونی برقی بری. یعنی رو کاغذ همه‌چی منطقیه.

پس چرا من باهاش حال نمی‌کنم؟

چون آخه جذابیت ماشین پرفورمنس فقط صفر تا صد نیست. نوع موتور، نحوه دور گرفتن، صداش، حسی که بهت میده هم مهمه. برای من که عاشق موتور احتراق داخلی‌ام، صدای V8 و ارتباط مستقیم با موتور یه چیزیه که با هیچ عدد شتابی عوضش نمی‌کنم.

نمی‌گم موتور برقی به‌دردنخوره، نه. می‌گم اضافه شدنش لزوماً به این معنی نیست که همه ما تجربه جدید رو بیشتر دوست داریم.

به نظر من بحث خوب یا بد بودن هیبرید نیست، بحث اینه که آیا این فناوری با انتظاری که ما از M5 داریم می‌خونه یا نه؟ من شخصاً ترجیح می‌دادم بی‌ام‌و به‌جای اضافه کردن باتری، بره سراغ کم کردن وزن و تیزتر کردن شاسی. آره می‌دونم می‌شه هر دو رو با هم انجام داد، ولی وقتی نتیجه شده ۲۴۴۵ کیلو، یعنی یه جای کار برای سلیقه من لنگ می‌زنه.

شاید برای یکی دیگه همین ترکیب V8 + برقی جذاب‌ترین چیز دنیا باشه. ولی برای من، G90 به‌اندازه F90 و مخصوصاً F90 CS به اون M5 ایده‌آل ذهنم نزدیک نیست.

۶. مقایسه‌ی G90 با F90 CS؛ قدرت بیشتر یا تمرکز بیشتر بر عملکرد؟

به نظر من جالب‌ترین مقایسه، G90 با F90 CSـه، نه فقط عددها رو گذاشتن کنار هم.

M5 CS نسخه خاص F90 بود با ۶۲۷ اسب تو آمریکا، حدود ۱۰۴ کیلو سبک‌تر از Competition و صفر تا ۹۶ حدود ۲٫۹ ثانیه. منبع: BMW M5 CS

اون‌ور G90 با ۷۱۷ اسب بخار، صفر تا ۹۶ حدود ۳٫۴ ثانیه. یعنی با وجود ۹۰ اسب بیشتر، تو شتاب کاغذی عقب‌تره! البته می‌دونم شرایط تست، لاستیک و پیست فرق می‌کنه و نمی‌شه فقط با این دو عدد حکم نهایی داد.

ولی همین نشون میده قدرت بیشتر همیشه یعنی سریع‌تر بودن نیست. تازه شتاب هم همه‌چی نیست.

انصافاً هم باید گفت CS یه نسخه خاص و سبک‌سازی‌شده بود و G90 یه نسل کاملاً جدیده با کلی آپشن و تکنولوژی. یعنی دقیقاً سیب با سیب مقایسه نمی‌کنیم.

با این حال، برای من CS نمونه جذاب‌تریه. چون نشون داد بی‌ام‌و بلده بدون سنگین کردن ماشین، عملکرد رو ببره بالا. من نمی‌گم CS بی‌نقصه، می‌گم رویکردش به سلیقه من نزدیک‌تره: ماشین سبک‌تر، تیزتر، با تمرکز رو رفتار دینامیکی.

من نمی‌خوام ادعا کنم G90 حتماً تو پیچ از CS بدتره، چون تست رو‌در‌رو ندیدم. ولی حسی که CS بهم میده، بیشتر شبیه همون M5 ایده‌آلیه که تو ذهنمه.

۷. آیا G90 واقعاً یه M5 بد محسوب می‌شه؟

خب تا اینجا کلی غر زدم، ولی بذار روراست باشم: اینکه من باهاش حال نمی‌کنم به معنی بد بودنش نیست.

انصافاً G90 از نظر فنی چیزهای زیادی داره. ۷۱۷ اسب، ۱۰۰۰ نیوتن‌متر، شتاب سریع، رانندگی برقی تو مسیر کوتاه. اینا رو نسل‌های قبلی نداشتن.

سیستم هیبریدی هم برای کسی که تو شهر می‌خواد برقی بره، واقعاً مزیته. یعنی بی‌ام‌و الکی باتری نچسبونده برای تبلیغات، دلیل فنی داره و با مسیر کلی صنعت هم می‌خونه.

از اون طرف هم اگه بی‌ام‌و هیچ‌وقت تغییر نمی‌کرد که الان نه توربوی F10 بود، نه xDrive ـی F90. پس تغییر ذاتاً بد نیست.

ولی داداش، تغییر کردن با بهتر شدن فرق داره. یه ماشین می‌تونه پیشرفته‌تر بشه، قوی‌تر بشه، ولی برای منِ علاقه‌مند کمتر جذاب بشه.

این بیشتر بحث انتظاره. اگه دنبال آخرین تکنولوژی و قدرت و رانندگی برقی هستی، G90 برات پیشرفته. اگه مثل من دنبال وزن کمتر و حس V8 خالص و شخصیت سنتی M هستی، خب کمتر باهاش ارتباط می‌گیری.

من جزو گروه دومم. برای همین توانایی‌هاش رو انکار نمی‌کنم ولی دوست داشتم بی‌ام‌و بیشتر حواسش به وزن و حس رانندگی باشه.

۸. چرا به نظر من G90 با انتظاراتم از M5 فاصله گرفته؟

خب، حالا می‌رسیم به بخشی که برای من از همه مهم‌تره.

فکر نکن مشکل G90 کمبود قدرته، اتفاقاً یکی از قوی‌ترین M5های تاریخه و هیبریدش هم کارهای جدیدی می‌کنه که قبلی‌ها نمی‌کردن.

ولی وقتی می‌ذارمش کنار E60 و F90 و مخصوصاً F90 CS، می‌فهمم معیار من برای M5 خوب فقط اسب بخار نیست.

اول، وزنه. ۲۴۴۵ کیلو برای ذهنیت من از سدان چابک خیلی زیاده. می‌دونم باتری و ابعاد و آپشن تقصیر دارن، ولی باز هم دوست داشتم بی‌ام‌و بیشتر لاغرش می‌کرد.

دوم، هیبریدیه. قبول دارم موتور برقی تو بعضی جاها کمک می‌کنه، ولی برای من جذابیت M5 فقط عدد رو کاغذ نیست. نوع موتور و حسی که موقع گاز دادن بهت میده هم مهمه.

سوم، درس CSـه. وقتی CS نشون داد می‌شه با کم کردن وزن سریع‌تر شد، چرا باید همیشه بریم سراغ قدرت بیشتر؟ به نظر من گاهی تنظیم شاسی و کم کردن وزن از اضافه کردن ۱۰۰ اسب مهم‌تره.

البته نمی‌گم همه باید مثل من فکر کنن یا G90 تو همه زمینه‌ها از قبلی بدتره. هر نسلی خوب و بد خودش رو داره و سلیقه‌ها هم فرق می‌کنه.

حرف من اینه: یه ماشین رو فقط با جدیدتر بودن و قوی‌تر بودن قضاوت نکنیم. ببینیم این تغییرات با شخصیت ماشین چیکار کردن و آیا همون حسی رو میدن که ما از M5 انتظار داریم یا نه.

برای همین G90 با همه توانایی‌هاش هنوز نتونسته تو ذهن من جای F90 CS رو بگیره. این به معنی بی‌ارزش بودنش نیست، یعنی معیار من با مسیر BMW تو این نسل یکسان نیست.

۹. حرف آخر؛ آیا BMW هویت M5 را فراموش کرده است؟

خب از E39 تا G90 رو که نگاه می‌کنیم، می‌بینیم M5 همیشه در حال تغییر بوده. E60 با V10 تنفس طبیعی، F10 با V8 توئین‌توربو، F90 با xDrive. هر کدوم یه ریسک بودن.

پس نمی‌شه گفت هر تغییری یعنی نابودی هویت M5. خود تاریخ این خانواده پر از تغییر رویکرده.

ولی به نظر من سؤال اصلی اینه: این پیشرفت باید به کدوم سمت بره؟

G90 از نظر قدرت و تکنولوژی و هیبرید انصافاً قابل احترامه. ولی با اون وزن بالاتر و موتور برقی، دیگه کاملاً اون M5 ایده‌آل ذهن من نیست.

من ترجیح می‌دادم کنار قدرت، وزن هم کنترل می‌شد و حس رانندگی همچنان حرف اول رو می‌زد. برای همین رویکرد CS رو بیشتر دوست دارم چون نشون داد می‌شه از راه لاغر شدن هم سریع شد، نه فقط با زور اضافه کردن.

با این حال، انصافاً نمی‌شه فقط به‌خاطر هیبریدی بودن به G90 گفت شکست. برای چنین حرفی باید همه‌چی رو دید: هندلینگ واقعی، ترمز، کیفیت سواری روزانه. تازه سلیقه من هم که وحی منزل نیست 😂

در نهایت، فکر نمی‌کنم BMW هویت M5 رو کامل فراموش کرده باشه، ولی تعریف جدیدش از M5 با تعریف من فرق داره.

شاید برای یکی دیگه همین ۷۱۷ اسب با ترکیب V8 و برقی دقیقاً همون چیزی باشه که از نسل جدید می‌خواست. ولی برای من M5 فقط ماشینی نیست که تو خط مستقیم سریع‌تر باشه؛ شخصیت موتور، وزن و اون حس فرمان هم به همون اندازه مهمه.

و شاید همین تفاوت سلیقه‌هاست که بحث درباره G90 رو جذاب می‌کنه. چون آخرش سؤال این نیست که نسل جدید چقدر پیشرفته‌تر شده، سؤال اینه که ما از یه M5 چی می‌خوایم و چی باعث می‌شه این ماشین برای ما خاص باشه؟